Wiele tysięcy hobbystów/twórców używa PartsBox do zarządzania swoimi stanami magazynowymi części elektronicznych. Dzięki temu mamy unikalną perspektywę i możemy uzyskać pewien wgląd w to, jakie komponenty znajdują się w każdej kolekcji. Pomyśleliśmy, że zaczniemy publikować wyniki, ponieważ są one dość interesujące!
Jak generowana jest ta lista: szacujemy popularność każdego komponentu, sprawdzając, ile osób ma go w swojej bazie części. Następnie, aby uczynić porównanie bardziej interesującym, usuwamy nudne elementy pasywne, których używają wszyscy: rezystory i kondensatory. Reszta trafia do rankingu.
Ten ranking reprezentuje użycie hobbystyczne/makerskie i wcale nie jest reprezentatywny dla użycia komercyjnego/biznesowego. Zamierzamy opublikować osobny ranking w przyszłości, z najpopularniejszymi komponentami używanymi przez małe i średnie firmy produkujące elektronikę.
To interesujące, jak konserwatywni potrafią być hobbyści przy wyborze części elektronicznych. Niektóre części na liście mają nowocześniejsze zamienniki, które są często ulepszone pod wieloma względami. Wzmacniacz operacyjny μA741 to przestarzała konstrukcja i bardzo niewiele osób powinno go używać w 2024 roku, a mimo to zaskakująco zajmuje 19. miejsce wśród najpopularniejszych komponentów! Część tej popularności wynika prawdopodobnie z książek i innych publikacji, które zawierają projekty obwodów z tym wzmacniaczem operacyjnym.
Miejsce numer jeden na liście jest zarówno nieco zaskakujące, jak i jednocześnie wcale nie zaskakujące.
Sędziwy timer 555 to wszechstronny układ scalony zaprojektowany do generowania precyzyjnych opóźnień czasowych lub oscylacji. Wprowadzony w 1972 roku przez Signetics (obecnie część ON Semiconductor), został zaprojektowany przez Hansa R. Camenzinda. Szacowana roczna globalna produkcja układu scalonego timera 555 liczona jest w miliardach.
Ten odpowiednik 25 tranzystorów, 2 diod i 15 rezystorów na krzemowym chipie okazuje się niezwykle popularny. Mikrokontrolery oferują łatwiejszy i bardziej precyzyjny sposób generowania wzorców czasowych, a za porównywalną cenę można otrzymać pełny 32-bitowy komputer z peryferiami (w tym timerami). Ale wtedy trzeba pisać oprogramowanie, a niektórzy twierdzą, że to już nie jest elektronika!
Ten nieregulowany stabilizator napięcia 5V był podstawą każdego obwodu logicznego TTL zbudowanego na układach scalonych 74xx. Jego popularność, sięgająca lat 70., wynikała z łatwości użycia: wystarczy dodać dwa kondensatory i masz stabilne zasilanie 5V dla szerokiego zakresu napięć wejściowych. I jest to świetny wybór, o ile nie musisz martwić się o rozpraszanie mocy.
Istnieją warianty dla innych napięć wyjściowych, ale 5V wciąż dominuje w świecie elektroniki hobbystycznej.
Gdy potrzebujesz regulowanego napięcia wyjściowego, jest to domyślny układ do wyboru. Potrzebujesz co najmniej dwóch dodatkowych rezystorów, aby ustawić napięcie wyjściowe, ale poza tym jest również łatwy w użyciu. Jest też dość elastyczny i nietrudno dodać funkcje takie jak ograniczenie prądu czy powolny start do obwodu LM317.
Nie jest to dobra opcja dla obwodów o niskim poborze mocy, ale solidny wybór dla płytek stykowych hobbystów.
8-bitowy rejestr przesuwny z wyjściami trójstanowymi, ten układ jest najprostszym ekspanderem wejścia/wyjścia, jaki można dostać. Jest używany do sterowania diodami LED, wyświetlaczami LED lub w dowolnej aplikacji z wieloma wyjściami. Większość mikrokontrolerów ma ograniczone wejścia/wyjścia i ograniczoną liczbę dostępnych pinów, a ten układ ładnie rozwiązuje ten problem. Znajdowany we wszystkim, od sekwencerów LED po zegary Nixie, jest powszechnym narzędziem tam, gdzie wymagana jest większa liczba wyjść.
Układy scalone 74595 są również łatwe do łączenia w łańcuch, co zwielokrotnia pojemność wyjściową.
Można nazwać 1N4148 "domyślną diodą". Najbardziej podstawowy półprzewodnik w jego najbardziej podstawowej implementacji. Używana do prostowania małej mocy, generatorów przebiegów, modulacji/demodulacji sygnału, obwodów klamrujących, eliminacji drgań styków lub w obwodach oscylatorów.
Mikrokontroler ATmega328P jest używany w Arduino Uno, co ogromnie zwiększyło jego popularność. To 8-bitowy procesor AVR z 32kB pamięci flash, 2kB pamięci RAM i maksymalną prędkością zegara 16MHz. Posiada również podstawowy zestaw cyfrowych peryferiów (UART, SPI, I2C), timery, komparator i przetwornik ADC.
Jest wymieniony jako "niezalecany do nowych projektów" przez Microchip, ale kogo to obchodzi, gdy jest dostępny w 28-pinowej obudowie DIP, łatwej do użycia na płytkach stykowych przez hobbystów.
Kolejny 8-bitowy mikrokontroler AVR, ale ten jest kompaktowym wariantem w 8-pinowej obudowie DIP. Jest bardziej ograniczony niż 328P: tylko 8kB pamięci flash, 512 bajtów RAM i 512 bajtów EEPROM. Ma też mniej peryferiów: 2 kanały PWM zamiast 6, brak sprzętowego wsparcia dla I2C i UART, tylko 4 kanały ADC i tylko 6 pinów IO. Ale kiedy nie potrzebujesz zbyt wielu peryferiów i skupiasz się bardziej na przestrzeni i prostocie, jest to solidny wybór. A 8-pinowa obudowa DIP sprawia, że jest bardzo przystępny do prototypowania na płytce stykowej lub lutowania.
Tak jak 1N4148 można nazwać "domyślną diodą", tak 2N7000 można nazwać "domyślnym MOSFETem". Jego Rds(ON) nikogo nie zachwyci i nie jest to dobry wybór do obwodów przełączania mocy, ale inne parametry z nawiązką to rekompensują. Jego niskie Vgs(th) (napięcie progowe bramki) wynoszące 0.8-3V oznacza, że może być bezpośrednio sterowany sygnałami poziomu logicznego z mikrokontrolerów. Jest to również wytrzymała część: wysokie maksymalne Vdss (napięcie dren-źródło) wynoszące 60V i Vgss (napięcie bramka-źródło) wynoszące ±20V (nawet szczyty ±40V są akceptowalne!) oznaczają, że nie ulega łatwo uszkodzeniu, jak wiele delikatnych MOSFETów.
Jest dostępny w obudowach TO-92 i SOT-23, więc nadaje się również do płytek stykowych, lutowania ręcznego i PCB SMT.
Jeśli budujesz obwody analogowe, LM324 zapewnia cztery wzmacniacze operacyjne o dużym wzmocnieniu w jednej obudowie. Jego dużą zaletą jest możliwość pracy z pojedynczym zasilaniem (3V-32V), w przeciwieństwie do tradycyjnego μA741, który potrzebuje zasilania co najmniej ±5V. Podwójne zasilacze zawsze były problemem w obwodach hobbystycznych, więc ten układ znacznie ułatwia sprawę. Ma również niskie zużycie energii.
Jedną z wad LM324 jest to, że nie jest on typu rail-to-rail. Może sterować swoim wyjściem blisko masy, ale nie może osiągnąć dodatniej szyny zasilania.
Listę zamyka kolejny wzmacniacz operacyjny, a dokładniej dwa wzmacniacze operacyjne w jednej obudowie. LM358P dzieli kilka atrakcyjnych cech z LM324N, co czyni go popularnym wśród hobbystów. Może również pracować z pojedynczym zasilaniem (3-36V), chociaż jest również zdolny do pracy z podwójnym zasilaniem. Ma niski pobór mocy i jest dostępny w szerokiej gamie obudów, w tym przyjaznej dla hobbystów obudowie DIP.
Podobnie jak LM324, ten układ nie jest typu rail-to-rail.
Jeśli interesuje Cię więcej niż tylko 10 najlepszych komponentów, zajrzyj do Bazy Danych Komponentów Elektronicznych, gdzie możesz przeglądać rankingi i odkrywać nowe części, które są używane przez innych i o których możesz nie wiedzieć.
PartsBox to aplikacja online, która pozwala przejąć kontrolę nad stanami magazynowymi części elektronicznych, wyceną BOM i produkcją na małą skalę. Śledzi, gdzie przechowywane są części, jakie są aktualne stany magazynowe i które części są używane w których projektach/BOM-ach.